Είναι προφανές ότι δεν πήγες, αφού δεν σε είδα εκεί. Είδα όμως το φίλο μου το Νίκο, που μου έκανε και πλακίτσα. Τον συνάντησα λίγο πριν ...
Είναι προφανές ότι δεν πήγες, αφού δεν σε είδα εκεί. Είδα όμως το φίλο μου το Νίκο, που μου έκανε και πλακίτσα. Τον συνάντησα λίγο πριν την είσοδο.
- Τι γίνεται βρε Νίκο;
- Καλά. Εσύ;
- Καλά κι εγώ. Στο πανηγύρι πάω. Χάλια φέτος, έτσι; Δε έχει τίποτα.
- Μπαα μια χαρά. Απ’ όλα έχει. Εμείς και κοκορέτσι φάγαμε και χαλβά πήραμε. Όλα καλά.
- Δεν έχει όμως λούνα παρκ.
- Πώς δεν έχει. Και κούνιες έχει και όλα. Μόνο το γύρο του θανάτου δεν έχει.
- Αα ωραία τότε. Κι εγώ χαλβά πάω να πάρω.
- Για την οικογένεια;
- Ποια οικογένεια; Για μένα. Για να πάνε τα φαρμάκια κάτω.
Χαιρετηθήκαμε και έτρεξα να προλάβω, μην τελειώσει ο χαλβάς.
Ποιο λούνα παρκ, ποιες κούνιες; Κούνια που με κούναγε. Μόνο ο γύρος του θανάτου ήταν εκεί. Γύρω γύρω όλοι, παντού κατήφεια και κατάθλιψη.
Έπρεπε να ήσουν εκεί να δεις το βλέμμα των κοριτσιών στον πάγκο με το χαλβά. Δεν τολμούσες να τις κοιτάξεις ούτε να πλησιάσεις τον πάγκο, αν δεν ήσουν αποφασισμένος ν’ αγοράσεις. Ούτε κοκορέτσι ούτε κεμπάπ, ούτε τίποτα. Πήρα 1 κιλό χαλβά Φαρσάλων και δρόμο πίσω. Αν θέλω κατάθλιψη δε χρειάζεται να πάω στο πανηγύρι. Τη βρίσκω και στο σπίτι,
Πριν από μερικές μέρες απολαύσαμε την καταπληκτική εκδήλωση που διοργάνωσε στο πάρκο ο Δήμος Κατερίνης για την πανσέληνο, η οποία ωστόσο αφαίρεσε από τα ταμεία του 10.000 €. Τώρα περιμένουμε την επόμενη πανσέληνο για να ουρλιάξουμε για την ικανότητα του Δήμου να καταστρέψει έναν θεσμό 70 ετών, που τροφοδοτούσε τα ταμεία του με δεκάδες χιλιάδες ευρώ και άλλαζε τη διάθεσή μας, έστω για μία εβδομάδα. Χαρούμενες φωνές, παιδικά χαμόγελα, ανήκουν τώρα στο παρελθόν.
Γιατί δεν ήσουν Δήμαρχε στα εγκαίνια; Τι θα πεις στο κορόιδο τον επιχειρηματία, που έδωσε τα ωραία του λεφτουδάκια για να συμμετέχει στο πανηγύρι; Τι θα πεις τώρα στο παιδάκι, που περίμενε πως και πως ν’ ανέβει στα συγκρουόμενα ή στη μπαλαρίνα;
Δε χρειάζεται ν’ απαντήσεις. Ρητορική είναι η ερώτηση. Απαντάω εγώ για σένα.
- Θα πεις στον μπαμπά σου να σε πάει στην εμποροπανήγυρη του Αιγινίου, που είναι εγγύηση. Και στις κούνιες θ’ ανέβεις και στην μπαλαρίνα και στα συγκρουόμενα και παντού. Και χαλβά θα φας και λουκουμάδες κι ο μπαμπάς θα πιει και καμιά ρετσίνα με μεζέ κοκορέτσι και κεμπάπ. Γιατί εκεί τον σέβονται τον θεσμό και τον συντηρούν. Γιατί ξέρουν ότι δίνει ανάσα στην περιοχή. Έρχεται κόσμος από παντού. Απ’ όλη την Πιερία ακόμα και από την Ημαθία και τη Θεσσαλονίκη.
Γιατί εμείς εδώ στην Κατερίνη είμαστε για τα πανηγύρια. Των άλλων βέβαια, αφού δικό μας δεν έχουμε.
Γιώργος Βαρδακώστας
