Βασίλης Βράντζας Γιατί χρειάζεται η παράλληλη επετηρίδα. Έρχεται ασφαλιστικός Αρμαγεδών. Τι είπε για την ομάδα ΔΙΑΣ Κυρίες και κύρι...
 |
| Βασίλης Βράντζας |
Γιατί χρειάζεται η παράλληλη επετηρίδα. Έρχεται ασφαλιστικός Αρμαγεδών. Τι είπε για την ομάδα ΔΙΑΣ
Κυρίες και κύριοι, θα είμαι σύντομος και περιεκτικός προσπαθώντας να αποφύγω τη ξύλινη γλώσσα που συνήθως ακούγεται σε τέτοιες εκδηλώσεις.
Η Ένωση μας επιθυμεί να είναι και είναι μία δύναμη ευθύνης, μία φωνή υπευθυνότητας και λογικής, χωρίς λαϊκισμούς και μαξιμαλιστικές κορώνες που δεν συμβαδίζουν σε καμία περίπτωση με την σημερινή πολύ δύσκολη συγκυρία που ζούμε όλοι μας.
Τα τελευταία έξι χρόνια βιώνουμε τη χρεοκοπία της χώρας και της εξ' αυτής προερχόμενες δυσμενείς συνέπειες σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Επαγγελματικά- κοινωνικά- οικογενειακά και γενικότερα σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας μας. Ως εκ τούτου και ο χώρος όπου δρούμε επαγγελματικά ήταν αδύνατο να μην επηρεαστεί δυσμενώς και αρνητικά. Οι μεγάλες οικονομικές περικοπές επηρέασαν όλους τους τομείς. Το ανθρώπινο δυναμικό με τις μεγάλες μισθολογικές περικοπές, αλλά και την υλικοτεχνική υποδομή της υπηρεσίας (αυτοκίνητα- τεχνικά μέσα- κτιριολογικές εγκαταστάσεις). Παρ' όλες τις προαναφερόμενες αντίξοες συνθήκες, το ανθρώπινο δυναμικό μας δίνοντας παραπάνω από τις δυνάμεις του, ανταποκρίθηκε πλήρως σε ένα περιβάλλον "κινούμενης άμμου", πρωτόγνωρο για όλη τη κοινωνία, η οποία προσπαθούσε και προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις φοβερές συνέπειες της χρεοκοπίας.
Οι εργαζόμενοι στην ΕΛ.ΑΣ. σε καμία περίπτωση δεν επιζητούμε να αποφύγουμε των βαρών που μας αναλογούν από την επικρατούσα κατάσταση στη χώρα. Αναλάβαμε, όπως όλος ο λαός τα βάρη που προέκυψαν από τη χρεοκοπία. Δεν είμαστε όμως διατεθειμένοι να σηκώσουμε βάρη καταφανώς άδικα και πέρα των οικονομικών δυνατοτήτων μας πλέον. Θα επικεντρωθώ κυρίως σε δύο μείζονα θέματα που απασχολούν όλους μας και η πορεία των, εξελίσσεται δυσμενώς, δυστυχώς για εμάς. Το πρώτο αφορά τις προτάσεις που δημοσιοποίησε η κυβέρνηση για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, η οποία αποδομεί πλήρως την αρχιτεκτονική του συστήματος και μειώνει τις συντάξεις έως και 35%, κυρίως σ' αυτούς που εξέρχονται της εργασίας από 01/01/2016, επιβαρύνοντας με αυτό το τρόπο υπέρμετρα τις νεότερες γενεές. Η φιλοσοφία του νέου συστήματος ευνοεί την άνιση κατανομή των βαρών και μεγιστοποιεί τις αδικίες και παθογένειες, δημιουργώντας κίνητρα για τη μαύρη- ανασφάλιστη εργασία, τιμωρώντας κυριολεκτικά αυτούς που συνεισφέρουν με την εργασία τους στο σύστημα για πολλά χρόνια, καθόσον θα παρατηρηθεί το αδιανόητο και παράλογο φαινόμενο, νυν συνταξιούχος που έφυγε προ του 2016 με εικοσιπέντε χρόνια εργασίας και πολύ μικρότερη ηλικία συνταξιοδότησης, να λαμβάνει σύνταξη μεγαλύτερη από αυτόν που θα φύγει από τη 01/012016 και μετά, με σαράντα χρόνια εργασίας και πολύ μεγαλύτερη ηλικία συνταξιοδότησης.
Επιπλέον για εμάς τους αξιωματικούς η τιμωρία είναι ακόμα μεγαλύτερη, γιατί όπως πολύ καλά γνωρίζουν οι επαΐοντες, για να μπορέσεις να πάρεις μία σύνταξη κάπως αξιοπρεπή με το νέο σύστημα, σε καμία περίπτωση πάντως πάνω από 1000-1100 ευρώ, πρέπει να έχεις τουλάχιστον σαράντα έτη εργασίας. Ο αξιωματικός όμως κρίνεται και στα τριάντα χρόνια εργασίας μπορεί να βρεθεί στο σπίτι του από τα πενήντα του χρόνια και πολλές φορές και «τσιμπητός», κατά την λαϊκή έκφραση, στο βαθμό του Αστυνομικού Διευθυντή, δηλαδή να κριθεί εκτός της σειράς του. Και βεβαίως δεν μιλάμε για αυτούς που έχουν σοβαρά πειθαρχικά παραπτώματα. Το φαινόμενο αυτό (δηλαδή των «τσιμπητών») ευτυχώς, ίσως και για πρώτη φορά στα χρονικά δεν συνέβη φέτος και αυτό ασφαλώς οφείλω να το πιστώσω στον κ. Αρχηγό. Και αυτό όταν όλοι οι άλλοι συνάδελφοι (Αστ/κες- Αρχ/κες-Ανθυπ/μοι κτλ) μπορούν να παραμείνουν στην εργασία τους και πέραν των τριάντα πέντε ετών υπηρεσίας στο Σώμα και σωστά. Αυτό θα έπρεπε να είχε επιλυθεί χθες. Ο στρατός ήδη το έχει επιλύσει εδώ και χρόνια, όπου δεν αποστρατεύεται κανένας αξιωματικός εάν δεν έχει συμπληρώσει τριαντακονταπενταετή πραγματική υπηρεσία στο Σώμα. Κ. Γενικέ Γραμματέα- κ. Αρχηγέ αυτό πρέπει να επιλυθεί άμεσα, νομοθετώντας νέο σύστημα κρίσεων και προαγωγών, το οποίο θα εισαγάγει νέα κριτήρια αξιολόγησης, κατά το δυνατόν αντικειμενικά, προτάσεις έχουν ήδη υποβληθεί από την ομοσπονδία μας προς αυτήν την κατεύθυνση και δεν θα επιτρέπει την αποστρατεία, εκτός σοβαρών πειθαρχικών παραπτωμάτων, πριν την συμπλήρωση τριανταπέντε ετών πραγματικής υπηρεσίας στο Σώμα. Το δεύτερο θέμα που θα έλθει προς συζήτηση οσονούπω από την κυβέρνηση, αφορά τα ειδικά μισθολόγια. Ήδη σε κάποια ΜΜΕ (άραγε ενέργησαν ως λαγοί;) αναφέρθηκε ότι η κυβέρνηση για να σώσει τις συντάξεις, σκοπεύει να θυσιάσει τα ειδικά μισθολόγια, όπου είμαστε και εμείς ενταγμένοι, ως φτωχοί συγγενείς φυσικά, εντάσσοντας μας στο ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτό εάν είναι τελικά στις προθέσεις της κυβέρνησης και εφαρμοστεί, σημαίνει νέες μειώσεις τουλάχιστον 20%, πέραν των ήδη δυσβάστακτων προηγούμενων μειώσεων άνω του 35%. Θα μιλάμε πλέον για κατάφορη κ βάναυση αδικία εις βάρος των στελεχών των Σ.Α., που ασφαλώς οι συνθήκες εργασίας των, μόνο σε δημόσιους υπαλλήλους δεν παραπέμπουν. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από τους εργαζόμενους των Σ.Α., αλλά και από τη κοινή λογική. Αλλά και οποιαδήποτε περαιτέρω μισθολογική μείωση των στελεχών των Σ.Α. και Ε.Δ. στη βάση εξορθολογισμού των ειδικών μισθολογίων όπως αναφέρεται ρητά στο τρίτο μνημόνιο, καθίσταται πλέον απαγορευτική εάν θέλουμε να μιλάμε για ένα ελάχιστο αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης αυτών και των οικογενειών τους, όταν μάλιστα δεν έχει εφαρμοστεί πλήρως και η απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ περί αποκατάστασης των ήδη "πετσοκομμένων" μισθών μας και οι προηγούμενες φορολογικές επιδρομές και αυτές που έρχονται, σε άμεσους κ έμμεσους φόρους, έχουν εξανεμίσει τα εισοδήματά μας.
Περνώντας στα θέματα της πολυθρύλητης αναδιάρθρωσης, δυστυχώς έχουν βαλτώσει και τείνουν να γίνουν το γεφύρι της Άρτας. Πρέπει να προχωρήσουν τάχιστα παρακάμπτοντας τα εμπόδια και τις αντιδράσεις που προκαλούνται, πολλές από τις οποίες "αντιδράσεις" εξυπηρετούν μικροσυμφέροντα και πελατειακές σχέσεις. Η πολιτική και φυσική ηγεσία πρέπει να προχωρήσει με μόνο κριτήριο την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία του Σώματος, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, το οποίο και υπηρετούμε. Και ειδικά τώρα που το βάρος από την προσφυγική- μεταναστευτική κρίση έχει πέσει κατά μεγάλο ποσοστό στην Αστυνομία, η οποία διαθέτει μεγάλες αριθμητικά δυνάμεις για την διαχείριση του, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται κενά στο τομέα της αστυνόμευσης και το προσωπικό να καταπονείτε υπέρμετρα, εργαζόμενο κατά πολύ πέραν των προβλεπομένων. Κατά την άποψη μας το βάρος της αναδιάρθρωσης πρέπει να δοθεί στη τοπική αστυνόμευση με την ουσιαστική ενίσχυση σε ανθρώπινο δυναμικό και υλικοτεχνική υποδομή των πολύπαθων Αστυνομικών Τμημάτων και Τμημάτων Ασφαλείας, που είναι οι υπηρεσίες που ο πολίτης προστρέχει πρώτα. Εφόσον στελεχωθούν επαρκώς θα μπορέσει επιτέλους να αλλάξει η εικόνα τους προς το καλύτερο και μέσα στο σώμα, όπου οι περισσότεροι αστυνομικοί τα θεωρούν την "λάντζα" της αστυνομίας και δεν θέλει να υπηρετήσει κανείς. Να σταματήσουν οι αδικαιολόγητες αποσπάσεις και διαθέσεις που αποδυναμώνουν κυρίως αυτές τις υπηρεσίες, με αποτέλεσμα ενώ η υπάρχουσα δύναμη εμφαίνεται στον αριθμό εκατό, παρόντες είναι μόνο οι πενήντα. Να εφαρμοστεί επιτέλους ο νόμος που ψηφίστηκε προ διετίας και ισχύει και προβλέπει την ίδρυση της υπηρεσίας προστασίας αλλοδαπών αξιωματούχων και ευπαθών στόχων, η οποία υφισταται μόνο στα χαρτιά, για να ξέρουμε επιτέλους ποιος και που υπηρετεί, ως προς την προστασία αυτών των στόχων. Όλοι οι υπηρετούντες στην υπηρεσία να ανήκουν οργανικά σ’ αυτή και όχι με διαθέσεις και αποσπάσεις. Τέλος να τερματιστεί επιτέλους η «ερμαφρόδιτη» θεσμικά κατάσταση, της ΔΙ.ΑΣ. με την δημιουργία υποδιεύθυνσης που θα ανήκει διοικητικά και επιχειρησιακά στην Διεύθυνση Άμεσης Δράσης. Αυτά έπρεπε να είχαν γίνει χθές. Τα γεγονότα τρέχουν και εξελίσσονται ραγδαία και δεν υπάρχει χρόνος πλέον για να σπαταλήσουμε. Εδώ και τώρα πράξεις και έργα, χωρίς την δημιουργία επιτροπών, υποεπιτροπών και άλλων γραφειοκρατικών διαδικασιών που δεν φέρνουν αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση όμως, όσο επιτυχής και αν αποδειχθεί η αναδιάρθρωση των υπηρεσιών, η οποία όπως προείπα πρέπει να έχει ως στόχο την ορθολογική κατανομή του προσωπικού και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών, εάν δεν αναλάβουμε και εμείς ως διοικούντες το μέρος των ευθυνών που μας αναλογεί για την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία των υπηρεσιών, τα αποτελέσματα που θα προκύψουν θα είναι πενιχρά. Και αναφέρομαι στην εφαρμογή των αρχών του σύγχρονου μάνατζμεντ, που πρέπει να διέπουν την λειτουργία των υπηρεσιών. Την ανάληψη του λελογισμένου ρίσκου και τον τερματισμό της ευθυνοφοβίας που σε πολλές περιπτώσεις διακρίνει εμάς τους διοικούντες αξιωματικούς. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται η κατασπατάληση ανθρώπινου δυναμικού στη λογική " βαλε στα μέτρα όσο μπορείς περισσότερους αστυνομικούς μη γίνει κάτι και μας ζητάνε ευθύνες". Τέλος, η τήρηση του κανονισμού εργασίας, το ενδιαφέρον και η συμπαράσταση στα προβλήματα του προσωπικού, είναι απαραίτητα βήματα των διοικούντων για την επιτυχία της αποστολής μας.
Κυρίες και κύριοι δεν ζούμε σε ένα παράλληλο σύμπαν, γνωρίζουμε ποια είναι η σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η χώρα, γνωρίζουμε αν θέλετε ακόμα και τις ευθύνες που αναλογούν στο συνδικαλιστικό κίνημα γενικότερα, για αυτήν την πραγματικότητα. Γνωρίζουμε επίσης ότι τα τελευταία έξι χρόνια το καράβι της χώρας θαλασσοδέρνεται εν μέσω του ωκεανού με ανέμους δέκα μποφόρ. Δεν ζητάμε να έρθουν τα «ελικόπτερα» και να σώσουν τους εργαζόμενους των Σ.Α. και οι άλλοι να πάνε να πνιγούνε. Ζητάμε να μας δοθεί η θέση που μας αξίζει εντός του καραβιού και να αναγνωρισθούν από την πολιτεία οι προσφερόμενες υπηρεσίες μας για να μπορέσουμε όλοι μαζί να σώσουμε το καράβι και κατ' επέκταση και τους εαυτούς μας.
Σας ευχαριστώ.
.
