Πάνω που λέμε ότι ξεπεράστηκαν όλα τα όρια, τελικά διαπιστώνουμε ότι απλά τα όρια μετακινήθηκαν λίγο πιο πέρα. Παρά τον βαρύγδουπο τί...
Πάνω που λέμε ότι ξεπεράστηκαν όλα τα όρια, τελικά διαπιστώνουμε ότι απλά τα όρια μετακινήθηκαν λίγο πιο πέρα.
Παρά τον βαρύγδουπο τίτλο, θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το θέμα με νηφαλιότητα. Σας έχει τύχει ποτέ να κινείστε μέσα στην πόλη και να έρχεται από πίσω ασθενοφόρο;
Σας έχει λούσει ποτέ κρύος ιδρώτας, στην προσπάθειά σας να κάνετε στην άκρη για να περάσει;
Εκείνη τη στιγμή δεν ξέρετε ποιος είναι μέσα στο ασθενοφόρο. Δεν ξέρετε αν είναι πρόσφυγας ή Έλληνας πολίτης, νέος ή γέρος, άσπρος, μαύρος ή κόκκινος. Αν κινδυνεύει πολύ ή λίγο. Δεν έχει σημασία. Και μόνο η σκέψη ότι υπάρχει πιθανότητα να κινδυνέψει μια ανθρώπινη ζωή επειδή δεν παραμερίσατε έγκαιρα, αρκεί για να σας χαλάσει εντελώς τη διάθεση. Και αυτό βέβαια ισχύει για οποιοδήποτε άνθρωπο.
Εκτός κι δεν πρόκειται για ανθρώπους. Το ρεπορτάζ, που ακολουθεί, προκαλεί ανατριχίλα. Αν δε μπορείτε να συγκρατήσετε τα νεύρα σας, μη το διαβάστε.
Πρόσφυγες και μετανάστες από το Hot Spot του Κουτσόχερου Λάρισας, έκλεισαν το Σάββατο 9/4/2016 την Εθνική Οδό Τρικάλων-Λάρισας. Πρόκειται για αδίκημα, που ονομάζεται παρακώλυση συγκοινωνιών και στο οποίο δεν επιτρέπεται κανένας πολίτης να υποπίπτει. Ωστόσο πρόσφυγες και μετανάστες ίσως να μη γνωρίζουν την ελληνική νομοθεσία, οπότε ας πούμε ότι υπάρχει μία ανοχή!
Δεν μπορεί όμως να υπάρχει καμία ανοχή όταν εμποδίζουν τη διέλευση ασθενοφόρου, που μεταφέρει ασθενή. Και αυτό ακριβώς έγινε, όπως το διηγείται ο ίδιος ο o γιος του ασθενή. Περιγράφει τι "Γολγοθά" πέρασε αυτός και ο πατέρας του, περιμένοντας μισή ώρα με το ασθενοφόρο για να περάσουν τελικά από τον παρακαμπτήριο δρόμο:
"Σήμερα το πρωί (Σάββατο 9/4) αποφασίστηκε διακομιδή του πατέρα μου και συνέχιση της νοσηλείας του στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας από το Νοσοκομείο Τρικάλων. Στις 10:30 περίπου στο ύψος της γέφυρας του Πηνειού (διασταύρωση για Τύρναβο) επί της Εθνικής οδού Τρικάλων - Λάρισας περιπολικό της τροχαίας σταμάτησε το ασθενοφόρο για να μας ενημερώσει ότι ο δρόμος είναι κλειστός λόγω διαμαρτυρίας των λαθρομεταναστών και προσφύγων. Έπρεπε το ασθενοφόρο να πάρει άδεια από τους καταληψίες για να μεταφερθεί ο πατέρας μου στο νοσοκομείο. Κατόπιν συνεννοήσεως και με καθυστέρηση μισής περίπου ώρας φύγαμε από το σημείο με συνοδεία μηχανής αλλά και πάλι μέσω παράκαμψης. Και ρωτάω: Μπορούν να κάνουν ότι θέλουν κι εμείς να είμαστε θεατές; Εμείς δεν είμαστε πολίτες; Η ζωή μας θα εξαρτάται από τις ορέξεις κάποιων ομάδων; Θα μπορούσα να γράφω για ώρες ... αλλά ας σταματήσω κάπου εδώ."
