Η Ε.Λ.Μ.Ε. Πιερίας συνεδριάζει. Μόνο που αυτή τη φορά συνεδριάζει όχι στα γραφεία της αλλά σε σχολείο, συγκεκριμένα στο εσπερινό ΕΠΑ.Λ...
Η Ε.Λ.Μ.Ε. Πιερίας συνεδριάζει. Μόνο που αυτή τη φορά συνεδριάζει όχι στα γραφεία της αλλά σε σχολείο, συγκεκριμένα στο εσπερινό ΕΠΑ.Λ. Κατερίνης. Ο λόγος; Τα ολιγομελή τμήματα και η έγκρισή τους. Ή μάλλον πιο σωστά η μη έγκρισή τους.
Κάποιος μπορεί να αναρωτιέται:
- Τι είναι βρε παιδιά τα ολιγομελή τμήματα;
Το λέει και τ’ όνομά τους. Είναι τμήματα στα οποία ο αριθμός των μαθητών είναι μικρότερος από τον ελάχιστο που έχει ορίσει η πολιτεία ως προϋπόθεση για τη λειτουργία τους.
Κι άλλη ερώτηση:
- Με ποιο κριτήριο καθορίζεται ο ελάχιστος αριθμός μαθητών ανά τμήμα;
Θα μπορούσα να απαντήσω ότι τα κριτήρια είναι παιδαγωγικά, αλλά αυτό θα ήταν το πιο σύντομο ανέκδοτο. Ο λόγοι βέβαια είναι καθαρά οικονομικοί.
Κάποτε, όταν το παίζαμε πλούσιοι με δανεικά, ήμασταν πολύ large. Φτιάξαμε σχολεία παντού. Προσλάβαμε και τους ανάλογους εκπαιδευτικούς (και με το παραπάνω) και όλα πήγαιναν καλά.
Είχαμε, και έχουμε ακόμα, δημοτικά σχολεία με έναν και δύο μαθητές, γυμνάσια και λύκεια με ελάχιστους μαθητές ανά τάξη και βέβαια και επαγγελματικά λύκεια που λειτουργούσαν ακόμα και με έναν μαθητή ανά τμήμα.
Ναι, πράγματι στην πατρίδα μας υπάρχουν ειδικές συνθήκες με τα δυσπρόσιτα μέρη και αυτό πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη. Ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις υπερβάλαμε και ήρθε η ώρα να πληρώσουμε.
Ποιος φταίει όμως γι’ αυτές τις υπερβολές; Φταίνε οι γονείς; Φταίνε οι μαθητές; Φταίνε μήπως οι εκπαιδευτικοί; Ή μήπως για όλα φταίνε οι συνδικαλιστές, όπως λέει και ο Ευριπίδης;
Όπως συμβαίνει πάντα, άλλος τρώει, άλλος πληρώνει. Η πολιτεία διαχρονικά δημιούργησε το πρόβλημα, ο απλός πολίτης θα πληρώσει.
Το θέμα μας όμως είναι τα ολιγομελή τμήματα στα ΕΠΑ.Λ. Γιατί υπάρχουν;
Οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. στη Β Λυκείου χωρίζονται σε τομείς και στη Γ Λυκείου επιλέγουν ειδικότητα. Κάποιοι αποφάσισαν, πριν από αρκετά χρόνια, να υπάρχουν στα ΕΠΑ.Λ. πολλοί τομείς και άπειρες ειδικότητες.
Ας δώσουμε ένα παράδειγμα. Σε κάποιο ΕΠΑ.Λ. 14 μαθητές επιλέγουν στη Β Λυκείου τον τομέα υγεία και πρόνοιας. Ο αριθμός κρίνεται ικανοποιητικός από την πολιτεία και το τμήμα λειτουργεί κανονικά και με το νόμο.
Όταν όμως οι 14 αυτοί μαθητές επέλεξαν τομέα δεν τους είπε κανείς ότι, αν στη Γ Λυκείου επιλέξουν διαφορετικές ειδικότητες, μπορεί οι ειδικότητες να μην εγκριθούν και τα τμήματα να μη λειτουργήσουν, εάν θα είναι λίγοι μαθητές σε ειδικότητα!
Έτσι λοιπόν, αφού με το καλό τελείωσαν τη Β τάξη, στη συνέχεια όντας μαθητές της Γ Λυκείου διάλεξαν διαφορετικές ειδικότητες, όπως είχαν δικαίωμα. Συγκεκριμένα οι 7 επέλεξαν να γίνουν βοηθοί φυσικοθεραπευτή, οι 4 βοηθοί φαρμακείου και οι 2 βοηθοί οδοντοτεχνίτη. Όλα τα τμήματα είναι ολιγομελή και δεν εγκρίνεται κανένα!
Τι επιλογές έχουν οι μαθητές; Αν επιμένουν στην ειδικότητα που διάλεξαν, θα πρέπει ν’ αλλάξουν σχολείο, που στην περίπτωση τη δική μας σημαίνει να μετακινούνται σε άλλη πόλη, με έξοδα της πολιτείας. Διαφορετικά μπορούν να επιλέξουν άλλη ειδικότητα του ίδιου τομέα ή να ξαναγυρίσουν στη Β Λυκείου για ν’ αλλάξουν τομέα!
Υπάρχουν μαθητές που πηγαίνουν για πλάκα στα ΕΠΑ.Λ. ίσα ίσα για να μπορέσουν να πάρουν απολυτήριο λυκείου. Υπάρχουν όμως και πολλοί μαθητές που πηγαίνουν για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Έχουν επιλέξει από την αρχή συγκεκριμένη ειδικότητα και θέλουν να αποκτήσουν τη γνώση και το αντίστοιχο πτυχίο που τους εξασφαλίζει επαγγελματικά δικαιώματα.
Κάποιος αποφάσισε (επειδή η πολιτεία του δίνει το δικαίωμα) να γίνει βοηθός οδοντοτεχνίτη. Ίσως ο πατέρας του να είναι οδοντοτεχνίτης. Ίσως να του αρέσει να φτιάχνει μασέλες. Ή ίσως απλά να είδε ένα όνειρο κι όταν ξύπνησε αποφάσισε να το κυνηγήσει. Ποιοι είστε εσείς που θα στερήσετε από αυτόν τον μαθητή το δικαίωμα στο όνειρο; Πολύ περισσότερο όταν είστε αυτοί που του επιτρέψατε να ονειρεύεται.
Κάπως έτσι σκεφτήκαμε στην Ε.Λ.Μ.Ε. Πιερίας και γι’ αυτό ζητούμε από την πολιτεία, μέχρι να λύσει το πρόβλημα που η ίδια δημιούργησε, να εγκρίνει όλα τα ολιγομελή τμήματα ανεξαρτήτως αριθμού μαθητών.
Αποφασίσαμε λοιπόν την Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου στις 8:00 το βράδυ να συνεδριάσουμε στο χώρο του εσπερινού ΕΠΑ.Λ. Κατερίνης, για να συντονιστούμε και να βρούμε έναν τρόπο ν’ αντιδράσουμε σ’ αυτό που θεωρούμε άδικο, πρώτα για τους μαθητές, αλλά επίσης και για τους συναδέλφους μας εκπαιδευτικούς.
Προσκεκλημένοι, για να καταθέσουν τις απόψεις τους, οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές του σχολείου, όπως επίσης και οι εκπαιδευτικοί των πρωινών ΕΠΑ.Λ. του νομού. Από το ΕΠΑ.Λ. Αιγινίου και το 2ο ΕΠΑ.Λ. Κατερίνης που δεν είχαν πρόβλημα με τα ολιγομελή τμήματα δεν εμφανίστηκε κανείς! Από το 1ο ΕΠΑ.Λ. Κατερίνης εμφανίστηκαν μόνο 2-3 εκπαιδευτικοί, που βλάπτονταν άμεσα από τη μη έγκριση των ολιγομελών, παρά το ότι από τα 10 ολιγομελή που είχε ζητήσει το σχολείο να εγκριθούν, τα 9 απορρίφθηκαν!
Παρών επίσης και ο Πρόεδρος του τίποτα. Απαλλαγμένος από διδακτικό ωράριο και εξαφανισμένος γενικά, αλλά παρών κάθε φορά που μυρίζεται ευκαιρία για γιορτή.
Έγινε πραγματικά μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση και ακούστηκαν πολλές προτάσεις προκειμένου να αντιμετωπιστεί η άδικη και λανθασμένη επιλογή της πολιτικής ηγεσίας. Ενδεικτικά αναφέρω:
Κινητοποιήσεις, που περιλαμβάνουν παραστάσεις διαμαρτυρίας σε Διευθύνσεις εκπαίδευσης, στους τοπικούς βουλευτές και στο γραφείο του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, πορείες, ομαδικές αγωγές εναντίον του δημοσίου, ενημέρωση του κόσμου μέσα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, καταλήψεις και άλλα.
Οι πολλές λεπτομέρειες δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία, ωστόσο επειδή ο διάβολος συχνά κρύβεται στις λεπτομέρειες, ας οπλιστούμε με λιβάνι κι ας προσπαθήσουμε να τον ξετρυπώσουμε.
Ο διάβολος είναι κι αυτός κατά κάποιον τρόπο Πρόεδρος. Προεδρεύει στην κόλαση και ενίοτε ανακατεύεται με τους ανθρώπους για να τους διαολέψει, να εισάγει καινά δαιμόνια.
Αφού λοιπόν ο διάβολος … εεε συγνώμη ο Πρόεδρος άκουσε όλες τις γνώμες και τις προτάσεις, πήρε το λόγο. Ισχυρίστηκε ότι είναι ειδικός στην τεχνική εκπαίδευση και ότι είναι σε ανοιχτή γραμμή με τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης.
Θυμάστε εκείνο το παιχνίδι όπου δύο τενεκέδες ενώνονται με ένα σκοινί, σχηματίζοντας ένα πρωτόγονο τηλέφωνο; Κάπως έτσι πρέπει επικοινωνούν μεταξύ τους τα «υψηλόβαθμα» κυβερνητικά στελέχη. Είναι σε ανοιχτή γραμμή μεταξύ τους και συζητούν χωρίς να μπορούν να βγάλουν άκρη.
Ο Πρόεδρος ισχυρίζεται ότι είναι άλλο πράγμα τα πρωινά ΕΠΑ.Λ. και άλλο τα εσπερινά. Οι μαθητές των εσπερινών έχουν, πώς να το κάνουμε, περισσότερα δικαιώματα! Πονηρός ο Πρόεδρος, αφού τα πρωινά ΕΠΑ.Λ. σχεδόν δεν εκπροσωπούνται στη συνάντηση. Έτσι δεν κινδυνεύει να φάει ξύλο από τους πρωινούς, ενώ είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία να γλύψει τους απογευματινούς.
Ενώ τα σάλια από το γλείψιμο σχηματίζουν μια λιμνούλα στο πάτωμα, ο Πρόεδρος συνεχίζει και ταυτόχρονα τάζει. Εντάξει το εσπερινό, όλα τα τμήματα θα εγκριθούν. Ετελείωσε. Με τα πρωινά είναι αλλιώς. Θα δούμε. Θα το παλαίψουμε. Εντάξει, όχι να εγκριθούν και τμήματα με έναν μαθητή!
- Ρε Πρόεδρε, πόσα άτομα πρέπει να έχει ένα τμήμα για να εγκριθεί; Δύο; Τρεις; Πόσους;
Γαργάρα ο Πρόεδρος.
Βρε πώς αλλάζουν οι καιροί! Πού είναι οι εποχές που ο Πρόεδρος, πριν γίνει Πρόεδρος, χτυπούσε την αριστερή γροθιά στο τραπέζι και βροντοφώναζε;
- Απαιτούμε να εγκριθούν όλα. Ακόμα και με μηδέν μαθητές!
Ok, αλλάζουν οι άνθρωποι. Αλλάζουν όμως και οι διαβόλοι;
Ο Πρόεδρος έχει αρχίσει να εκνευρίζεται. Κάνα δυο συνάδελφοι προσπάθησαν να τον επαναφέρουν στην τάξη. Να του υπενθυμίσουν ότι οι δεκαεξάχρονοι μαθητές των πρωινών ΕΠΑ.Λ. έχουν κι αυτοί δικαιώματα. Και οι εκπαιδευτικοί επίσης. Το Σύνταγμα ορίζει ότι όλοι οι πολίτες είναι ίσοι. Δεν λέει ότι είναι ίσοι μόνο εφόσον είναι πολλοί ή εφόσον έχουν από μια ηλικία και πάνω.
Τώρα το χρώμα στο πρόσωπο του Προέδρου είναι το γνωστό μελιτζανί της κόλασης. Τώρα ετοιμάζεται να μας πει την άποψή του για το είδος των αγώνων που πρέπει να γίνουν. Η άποψή του βαρυσήμαντη, όσο και του παπαγάλου στη συνέλευση των πουλιών.
- Πες μας Πρόεδρε.
- Κατά την άποψή μου, απ’ όλες τις προτάσεις που ακούστηκαν, μόνο μία έχει νόημα.
- Ποια; Οι ομαδικές αγωγές;
- Οόχι, όχι.
- Μήπως οι παραστάσεις διαμαρτυρίας στον φίλο σου τον Περιφερειακό Διευθυντή, που κορόιδευε τις μαθήτριες και προσπαθούσε να τις πείσει ν’ αλλάξουν ειδικότητα; «Τι αισθητικός τι κομμώτρια το ίδιο είναι. Κι από κει λεφτά θα βγάλετε»
- Οόχι, όχι.
- Μήπως οι παραστάσεις διαμαρτυρίας στους τοπικούς βουλευτές; Θυμάσαι; Όπως τότε που φώναζες στους μπλε βουλευτές ότι είναι ανεπιθύμητοι στο νομό.
- Οόχι, όχι.
- Μήπως τότε να διαμαρτυρηθούμε στο γραφείο του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη;
- Ούτε.
- Ε τότε τι; Να βγούμε όλοι στα ΜΜΕ, εκπαιδευτικοί, μαθητές γονείς, να εξηγήσουμε το πρόβλημα και να καταγγείλλουμε το υπουργείο και την κυβέρνηση;
- Ούτε, ούτε.
- Μη μας σκας άλλο σοφέ παπαγάλε. Πες μας τι να κάνουμε.
- Να κάνουμε μία πορεία.
Κατάλαβες αναγνώστη; Ο Πρόεδρος είναι συνεπής με το παρελθόν του. Αν η πορεία γίνει και είναι επιτυχημένη, όλα καλά. Αγωνιστές είμαστε, δίνουμε τους αγώνες μας στο δρόμο, όπως παλιά. Αν πάλι η πορεία αποτύχει, ακόμα καλύτερα. Σημαίνει ότι δεν υπάρχουν προβλήματα κι ο κόσμος είναι ευχαριστημένος. Όλα τα υπόλοιπα που θα μπορούσαν ίσως να βλάψουν την αριστερή κυβέρνηση, καλό είναι να τα αποφύγουμε. Ακριβώς όπως ο διάολος στο λιβάνι.
- Τι γινόταν τα προηγούμενα χρόνια;
Όλα τα ολιγομελή τμήματα εγκρίνονταν «κανονικά». Μερικές φορές, όπως πέρυσι, χρειαζόταν λίγα παρακάλια παραπάνω, αλλά τελικά, σε γενικές γραμμές, η δουλειά γινόταν και ήταν όλοι ευχαριστημένοι, εκπαιδευτικοί και μαθητές. Πάντα όμως υπήρχε η αίσθηση ότι γίνεται κάποιου είδους χάρη. Δεν παίρνεις κάτι που δικαιούσαι, αλλά κάτι που εγώ σου δίνω χατιρικά, για να είσαι υποχρεωμένος.
Αλήθεια όμως, πώς θα μπορούσαμε να πείσουμε την κοινωνία ότι αξίζει τον κόπο ένας εκπαιδευτικός να μπει και να κάνει μάθημα ακόμα και σε δύο μόνο μαθητές; Το μόνο που θα κάνω είναι να μεταφέρω μία μόνο από τις πολλές ιστορίες που ακούσαμε εκείνο το βράδυ.
«Αγαπητοί εκπαιδευτικοί,
είμαι 49 χρονών και έχω δύο παιδιά. Είμαι απολύτως συνειδητοποιημένος και ξέρω ακριβώς τι θέλω. Γι’ αυτό και αποφάσισα σ’ αυτή την ηλικία να γυρίσω και πάλι στα θρανία. Κάθε πρωί ξυπνάω στις 6:00. Ετοιμάζω τα παιδιά για το σχολείο και πηγαίνω στη δουλειά. Επιστρέφω στις 17:00 το απόγευμα και στις 18:30 έρχομαι στο σχολείο. Σχολάω στις 22:00 και μόλις γυρίσω σπίτι διαβάζω μέχρι τα μεσάνυχτα, για να καταφέρω να βγάλω άκρη.
Κι όλα αυτά γιατί; Για να κάνω πραγματικότητα το όνειρό μου. Για να μάθω πέντε πράγματα. Για να πάρω ένα πτυχίο. Το κάνω αυτό τρία χρόνια (ως γνωστόν η φοίτηση στα εσπερινά ΕΠΑ.Λ. είναι τετραετής) και τώρα μου λένε ότι η ειδικότητα που διάλεξα δεν εγκρίνεται.
Τι θα κάνω τώρα; Να διαλέξω άλλη ειδικότητα δεν έχει νόημα για μένα. Να μπαίνω κάθε μέρα σε ταξί για να πηγαίνω σε άλλο ΕΠΑ.Λ. στη Θεσσαλονίκη και μετά το βράδυ πάλι πίσω; Δεν γίνεται. Θα αναγκαστώ να σταματήσω και όλη αυτή η προσπάθεια θα πάει χαμένη»
Υπάρχει κάποιος που μπορεί στα σοβαρά να απαντήσει στον συγκεκριμένο μαθητή;
Αγαπητέ αναγνώστη, το αστείο είναι ότι τα σχολεία της Πιερίας έχουν επαρκές εκπαιδευτικό προσωπικό και μπορούν να καλύψουν τη λειτουργία των ολιγομελών τμημάτων χωρίς επιπλέον κόστος για το δημόσιο. Αντίθετα σε περίπτωση που δεν εγκριθούν, θα υπάρχει προσωπικό που θα πληρώνεται για να κάθεται και επιπλέον η πολιτεία θα επιβαρυνθεί με τα έξοδα της καθημερινής μετακίνησης των μαθητών σε σχολεία των όμορων νομών!!
Για όλους αυτούς τους λόγους η Ε.Λ.Μ.Ε. Πιερίας αποφάσισε, ως πρώτο μέτρο αντίδρασης να προκηρύξει την Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου τρίωρη στάση εργασίας για τις τρεις τελευταίες ώρες της πρωινής βάρδιας, ώστε να διευκολυνθούν εκπαιδευτικοί και μαθητές στο να συμμετέχουν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας στην Κεντρική πλατεία της Κατερίνης στις 12:00.
Βέβαια τίθενται τα εξής ερωτήματα:
- Εσύ συνάδελφε που βλάπτεσαι από τη μη έγκριση των ολιγομελών τμημάτων, θα είσαι παρών;
- Εσύ συνάδελφε που δεν βλάπτεσαι από τη μη έγκριση των ολιγομελών τμημάτων, θα είσαι παρών ή απλά θα περιμένεις τη σειρά σου του χρόνου;
- Φίλε μαθητή, που η ειδικότητα που διάλεξες δεν εγκρίθηκε, θα είσαι παρών;
- Ακόμα κι εσύ φίλε μαθητή, που η ειδικότητα που διάλεξες εγκρίθηκε, θα είσαι παρών για να συμπαρασταθείς στους φίλους σου που βλέπουν τα όνειρά τους να γκρεμίζονται;
- Αγαπητοί γονείς, θα είστε κι εσείς εκεί για να στηρίξετε τα δίκαια αιτήματα των παιδιών σας ή μήπως δεν είναι δικό σας πρόβλημα;
- Και τέλος όλοι εσείς συνάδελφοι των γενικών ειδικοτήτων, που μπαίνετε σε τμήματα των 27 μαθητών, θα είστε εκεί ή θα περιμένετε μέχρι και τα δικά σας τμήματα να γίνουν ολιγομελή;
Γιώργος Βαρδακώστας
Φυσικός
