Το συνέδριο των ξωτικών

Το συνέδριο των ξωτικών

Ποιος είναι εδώ; Απίστευτο από τη μια, αλλά αναμενόμενο από την άλλη.

Ο Τσι και Βάρα είναι παρών. Τι κι αν βγήκε στη σύνταξη από το 2013. Είναι εδώ για να πάρει το νέκταρ απ’ όλα τα ωραία λουλούδια. Είναι εδώ για να μοιράσει απλόχερα τη σοφία του, ακόμα κι αν κανείς δεν του τη ζητάει. Το μουστάκι του Ζορρό είναι άσπρο, αλλά το μαλλί κορακίσιο. Η ημέρα που θα του απαγορεύσουν την είσοδο σε κάποιο συνέδριο ή σε κάποια συνέλευση Προέδρων θα είναι και η τελευταία του. Θα πεθάνει από κατάθλιψη και βαρεμάρα, μιας και άλλο νόημα στη ζωή δεν υπάρχει. Όχι πείτε μου, υπάρχει;

Το συνέδριο κυλάει βαρετά. Όλοι περιμένουν την τελευταία μέρα, την τελευταία νύχτα για την ακρίβεια. Όλες οι ομιλίες αναφέρονται σε καθαρά εκπαιδευτικά θέματα. 

Ο ιμπεριαλισμός, καπιταλισμός, το κεφάλαιο, η Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ., το Ν.Α.Τ.Ο., ο πόλεμος, τα προσφυγόπουλα και τα σχετικά. Πού και πού ακούγεται η λέξη ΕΠΑ.Λ., τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών, η λαϊκή οικογένεια, οι λυκοσυμμαχίες … Τι άλλο; Α, ναι. Η αξιολόγηση φυσικά, τα μνημόνια και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Εγώ δεν το κατάλαβα, αλλά μπορεί να το καταλάβεις εσύ. Να μην κοιτάμε λέει το δέντρο γιατί θα χάσουμε το δάσος. Όμως ποιος κρύβεται στο δάσος; Μην είναι το δάσος των ξωτικών; Και το καημένο το δέντρο δεν χρειάζεται κι αυτό φροντίδα; Λίγο πότισμα, λίγο λίπασμα, λίγη αγάπη.

Η μονοτονία σπάει, όταν ακούγεται κάποιο σύνθημα που τα σπάει: «Εμπρός λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι. Η μόνη λύση είναι αντίσταση και πάλη». 

Οι περισσότεροι σύνεδροι είναι στα δικά μου τα κυβικά και βάλε, πράγμα που αποδεικνύει ότι ο συνδικαλιστής για να είναι στιβαρός, πρέπει να είναι βαρέων βαρών.

Είναι ένας άδικος κόσμος! Κάποιοι έχουν δύο τρίχες στο κεφάλι και κάποιων η ολόλευκη χαίτη φτάνει μέχρι τη μέση. Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι εγώ χρειάζομαι δύο σταγόνες σαμπουάν, όταν αυτοί αδειάζουν όλο το μπουκάλι.

Ας επιστρέψουμε όμως στο συνέδριο των ξωτικών.

Πέντε λεπτά μέσα στην αίθουσα, δέκα λεπτά διάλειμμα, για να συνέλθω. Άλλα πέντε λεπτά στην αίθουσα, μισή ώρα διάλειμμα για να μην κάνω χαρακίρι.

Έξω από την αίθουσα γίνονται οι μπίζνες. Άλλωστε συνέδριο εκπαιδευτικών είναι και οι εκπαιδευτικοί, υπάρχει ένας μύθος, ότι αρέσκονται στο διάβασμα. Να οι φυλλάδες με τα σφυροδρέπανα, να ο Μαρξ, να και ο Μάο. Όλα κόκκινα για να μην ξεχνάμε ότι η επανάσταση πάντα ποτίζεται με αίμα. Το αίμα του λαού. 

Έξω λιώνει η άσφαλτος. Μέσα στο ΤΙΤΑΝΙΑ δροσιά. Μη σου πω και κρύο. Το ξενοδοχείο φροντίζει να κρατά χαμηλά τη θερμοκρασία, ελπίζοντας να μην ανάψουν τα αίματα! Οι σύνεδροι φαίνεται ν’ αντέχουν χωρίς τσιγάρο. Άλλωστε όποιος θέλει βγαίνει από το ξενοδοχείο, καπνίζει στα γρήγορα ένα πακέτο και ξαναμπαίνει μέσα. Δεν αντέχουν όμως όλοι. Πού να κατεβαίνεις τώρα κάτω; Άσε που θα χάσεις και τη συνέχεια και μετά άντε να ψάχνεις για σημειώσεις.

Ποιος είναι πάνω από τον αιρετό; Μόνο ο Θεός. Αλλά ο Θεός είπε ου μοιχεύσεις. Δεν είπε ου καπνίσεις. Οπότε νόμου απαγορεύοντος αλλά Θεού επιτρέποντος, ο αιρετός ανοίγει το παράθυρο κι ανάβει τσιγάρο. Τι κι αν έξω έχει 45 βαθμούς; Τι κι αν εμείς δεν έχουμε καμία όρεξη να τρώμε στη μάπα τον καπνό του;

Γύρω του μαζεύεται μια ομήγυρη θεριακλήδων. Σαν την βασίλισσα των ρουσφετιών, που περιτριγυρίζεται από τους κηφήνες. Σαν την Πηνελόπη που υφαίνει το νήμα, ενώ περιτριγυρίζεται από μνηστήρες.

Η παρέα πιάνει την κουβέντα. Όχι στα κρυφά, όχι χαμηλόφωνα, αλλά βροντόφωνα σα να είναι μόνοι τους στην αίθουσα. Στα φρύδια τους ο ομιλητής. Έτσι κι αλλιώς κανείς δεν προσέχει αυτούς που είναι στο βήμα, εκτός ίσως από τους ομοϊδεάτες τους.

Την κάνω με ελαφριά πηδηματάκια, γιατί το γέλιο φέρνει κατούρημα.

Επιστροφή και ώρα για μάθημα ιστορίας. Βρε τι μαθαίνει κανείς στα συνέδρια! Τέτοιον καιρό το 1917 οι μπολσεβίκοι ήταν 40.000. Μετά από μερικούς μήνες έκαναν την επανάσταση. 

Συμπέρασμα: Μας λείπουν 39.936 μπολσεβίκοι για να ξεκινήσει και στην Ελλάδα η επανάσταση. Μια τέτοια «κακιά» επανάσταση έγινε το 1967, αλλά την είπαν δικτατορία. Αυτή η επανάσταση θα είναι «καλή» και θα λέγεται δικτατορία του προλεταριάτου.

Για να έλθει όμως η επανάσταση, πρέπει να καλλιεργήσουμε το κλίμα. Πρέπει να «παρέμβουμε» για να επικρατήσει μια ταραχή, μια αναστάτωση, ένα μπάχαλο. Ποιοι είμαστε; Η απάντηση αφήνεται σε σένα αναγνώστη, που είσαι και λίγο προβοκάτορας.

Επί της ουσίας τώρα. Εε … συγνώμη επί της διαδικασίας ήθελα να πω. Γιατί, όπως πολύ καλά γνωρίζεις φίλε αναγνώστη, μία είναι η ουσία … η διαδικασία.

Είναι η ώρα των αποφάσεων. Αλλά λογικά για να υπάρξουν αποφάσεις, πρέπει πρώτα να υπάρξουν προτάσεις. Ας το κάνουμε στιχάκι:

Μία είναι η πεμπτουσία 
Και την λεν διαδικασία 
Δεν υπάρχουνε προτάσεις
Για να πάρουμε αποφάσεις

Οι γνωρίζοντες έχουν κάνει το κουμάντο τους. Έχουν πάει για ύπνο από νωρίς και έχουν βάλει αφύπνιση στις 11:00. Όχι στις 11:00 το πρωί, αλλά στις 11:00 το βράδυ, γιατί οι σύγχρονες μάχες εκτυλίσσονται κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια το συνέδριο δεν βιντεοσκοπείται. Έτσι ο μόνος τρόπος για να μάθεις τι έγινε είναι να ήσουν εκεί. Για σένα που δεν είχες αυτή την τύχη, θα αναλάβω εγώ την ευθύνη να σ’ ενημερώσω. 

Επίσης για πρώτη φορά δεν υπάρχει γραπτός απολογισμός, παρά μόνο προφορικός. Για οικονομία, αφού κανείς δεν τα διαβάζει ή επειδή τα γραπτά μένουν για να αποδεικνύουν την ανυπαρξία της ομοσπονδίας τα δύο τελευταία χρόνια;

Ας δούμε όμως αν αντιλαμβανόμαστε με τον ίδιο τρόπο την κοινή λογική. Η δική μου λογική λέει ότι αν ένα συνέδριο πρέπει να καταλήξει σε αποφάσεις, θα πρέπει να υπάρχουν προτάσεις. Υπάρχουν τρεις ολόκληρες μέρες για να διατυπωθούν και να συζητηθούν οι προτάσεις και την τελευταία μέρα να ψηφιστούν ή να καταψηφιστούν.

Δεν περιμένει κανείς το βράδυ της τρίτης μέρας στις 12:00 τα μεσάνυχτα να φέρει τις προτάσεις του, γιατί είναι λογικό ότι δεν προλαβαίνουν να συζητηθούν και να ψηφιστούν. Εκτός κι αν … Εκτός κι αν δεν θέλεις να παρθούν αποφάσεις. Γιατί όμως να μην θέλεις;

Αν ανήκεις στην κυβερνώσα παράταξη δεν θέλεις να υπάρχουν αποφάσεις που θα φέρουν σε δύσκολη θέση τα αφεντικά σου. Αν πάλι ανήκεις στην παράταξη της επόμενης κυβέρνησης, επίσης δεν θέλεις να παρθούν αποφάσεις που θα σε δεσμεύουν στο μέλλον. Επομένως σαμποτάρεις τη διαδικασία παραπέμποντας τις αποφάσεις στη Δευτέρα Απουσία. 

- Επί της διαδικασίας.
- Κι εγώ επί της διαδικασίας.
- Κι εγώ κι εγώ επί της διαδικασίας.

Ο σύντροφος Μακρυμαλλίδης «παρεμβαίνει» και ανεβαίνει στο βήμα.

- Σύντροφε Μακρυμαλλίδη δεν έχεις το λόγο
- Δεν πειράζει, τον παίρνω μόνος μου.
- Παρ’ τον. Συνάδελφοι, ο σύντροφος Μακρυμαλλίδης πήρε μόλος του τον λόγο. Αλλά τον ξέρετε τώρα. Δεν πρόκειται να κατέβει από το βήμα αν δεν μιλήσει, οπότε τι να κάνουμε; Ας τον ακούσουμε.

- Συνάδελφοι, έχω να καταθέσω μία πρόταση.
- Σύντροφε, δεν γίνεται να καταθέσεις πρόταση. Οι προτάσεις έχουν ήδη κατατεθεί.
- Μα, εσείς αποφασίσατε να συζητηθούν πρώτα οι προτάσεις και μετά τα ψηφίσματα. Πρόταση θα κάνω κι εγώ.
- Ναι, αλλά είναι 12:00 (μεσάνυχτα, που βγαίνουν τα φαντάσματα) και υπάρχουν άλλες 25 προτάσεις που προηγούνται. Η δική σου πρέπει να συζητηθεί μετά.
- Όμως η δική μου πρόταση είναι συνθετική και καλύπτει όλες τις υπόλοιπες, οπότε θα συζητηθεί πρώτη.
- Όχι πρώτη … τελετευταία.
- Πρώτη.
- Τελευταία.
- Πρώτη.
- Τελευταία.
- Καλά λοιπόν, δεν θα κάνω πρόταση. Επί της διαδικασίας.

Ο σύντροφος Μακρυμαλλίδης είπε τη μαγική φράση (άνοιξε σουσάμι), που ξεκλειδώνει το μικρόφωνο. Αρχίζει λοιπόν να μίλα τάχα επί της διαδικασίας, αλλά στην πραγματικότητα κάνει πρόταση, αλλά όχι ακριβώς πρόταση …. Εν πάση περιπτώσει ο λόγος είναι πύρινος, αριστερός, επαναστατικός. Εκ δεξιών ακούγονται διαμαρτυρίες.

- Εεεεε.
- Ουουου. 
- Κατέβα κάτω ρεεεε.

Πάνω απ’ όλα ο πολιτισμός! Αυτός που γεννήθηκε στην αρχαία Αθήνα κι απλώθηκε στα πέρατα της οικουμένης.

Ο σύντροφος Μακρυμαλλίδης εγκαταλείπει το βήμα, έχοντας όμως καταφέρει να προκαλέσει ένα μικρό πρήξιμο στην περιοχή κάτω από το υπογάστριο.

1η Πρόταση. Υποτίθεται συνθετική!! Την καταθέτει μια συντρόφισσα σύνεδρος, αλλά συμφωνούν με την πρόταση και οι συριζοΣΥΝΕΚ. Τι λέει η πρόταση; Δεν ακούμε γιατί η δεξιά πτέρυγα κάνει φασαρία. Έχουν στηθεί πηγαδάκια και από το θόρυβο δεν ακούγεται η ομιλήτρια. 

Ένας σύντροφος σύνεδρος, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν απολύτως ήρεμος και δεν ενοχλούταν ουδόλως από τη φασαρία, όταν μιλούσαν ομιλητές άλλων παρατάξεων, τινάζεται πάνω σα να έχει ενσωματωμένο ελατήριο.

- Σκάστε ρεε. Άντε μπράβο. Αει στο διάολο.

Η δεξιά πτέρυγα σαστίζει, αλλά μόνο για ένα δευτερόλεπτο. Αμέσως μετά έρχεται η απάντηση. 

- Εεεεε.
- Ουουου. 
- Να πας εσύ εκεί που είπες. Άντε μην σε στείλω εγώ.

Ευγένεια πάνω απ’ όλα. Έτσι κι αλλιώς όλοι είμαστε «εκπαιδευτικοί» και διδάσκουμε ήθος στους μαθητές μας.

Με τα πολλά ακούμε την πρόταση: "Να καταργηθεί ο νόμος για την αυτοαξιολόγηση, αξιολόγηση, αξιολόγηση στελεχών. Γενικά να καταργηθεί οτιδήποτε έχει την κακή λέξη αξιολόγηση. Φυσικά υπάρχουν και οι ανάλογες σάλτσες περί χειραγώγησης μνημονίων και τα σχετικά". Εννοείται ότι η πρόταση λέει να καταργηθούν κάποιοι νόμοι, αλλά δεν λέει με τι ν’ αντικατασταθούν. Δε βαριέσαι. Ας καταργηθούν μια φορά οι νόμοι και μετά βλέπουμε. Στο κάτω κάτω, αν δεν μας αρέσουν οι επόμενοι νόμοι θα τους καταργήσουμε κι αυτούς.

Αναταραχή στα αριστερά! Σου δίνω 10 δευτερόλεπτα για να βρεις την αιτία της αναταραχής, που φυσικά συνοδεύεται από κοσμητικά επίθετα και χειρονομίες.

- Να τοποθετηθούμε.
- Κι εμείς να τοποθετηθούμε.
- Κι εμείς, κι εμείς.

Στο βήμα ανεβαίνει η θεά του κυνηγιού συντρόφισσα ΧΥ. Η φωνή βροντερή σαν του λήσταρχου Νταβέλη. Οι Ισπανοί τουρίστες που μένουν στα από πάνω δωμάτια ξυπνούν έντρομοι. Ας μην ξεχνάμε ότι η ώρα είναι περασμένη. Locos Grecos. Είναι τρελοί αυτοί οι Έλληνες!

Πέρασαν τα 10 δευτερόλεπτα.

- Συνάδελφοι, η πρόταση είναι απαράδεκτη γιατί … γιατί φέρνει από το παράθυρο την αξιολόγηση!!

Στο βήμα ανεβαίνει ο Άρης Βελουχιώτης.

- Απαράδεκτη η πρόταση. Τι πράγματα είναι αυτά; Έλεος πια.

Γρήγορα φέρτε μου έναν κύβο του Ruby να τον φτιάξω για να περάσει η ώρα. Η πρόταση που λέει να καταργηθούν τα πάντα που έχουν σχέση με την αξιολόγηση, φέρνει την αξιολόγηση από το παράθυρο!! Λες να έχουν δίκιο; Λες να είναι σκευωρία; Αν καταργηθοεί η λέξη αξιολόγηση και αντικατασταθεί με τη λέξη αποτίμηση, θα είναι κάτι διαφορετικό;

Μέχρι να έρθει η αξιολόγηση από το παράθυρο, ας φύγουμε εμείς από την πόρτα. Βουρ για το roof garden. Κρύα μπύρα, η Ακρόπολη από τη μια, ο Λυκαβηττός από την άλλη και στη μέση το φεγγάρι. Δεν είναι πανσέληνος, αλλά τα ουρλιαχτά ακούγονται μέχρι τον ουρανό. Μόνο που δεν είναι λύκοι αλλά ύαινες.

Κατά τις 2:00 μας διώχνουν από το roof garden. Ωχ, επιστροφή στο συνέδριο. Λογικά θα έχει προχωρήσει η διαδικασία.

- Πού είμαστε; Σε ποιο θέμα; Ακόμα στο πρώτο; 

Σωστά. Άλλωστε πέρασαν μόνο 2 ώρες. Η πρόταση τελικά αποσύρεται!! Τα κοκόρια θ’ αρχίσουν σε λίγο να λαλούν και υπάρχουν άλλες 24 προτάσεις συν 100 ψηφίσματα.

- Κικιρίκου!

Γιώργος Βαρδακώστας
Σύνεδρος (και) στο 18ο συνέδριο της Ο.Λ.Μ.Ε.

Σχετικές αναρτήσεις

Παιδεία 4742725063325148284

Δημοσίευση σχολίου

Ενημέρωση στο email σας

Εισάγετε το email σας:

Τοπικές επιχειρήσεις

Τοπικές επιχειρήσεις

Δημοφιλή

Πρόσφατα

Σαν σήμερα

Προβολή επιχειρήσεων

Text Widget

Connect Us

item